وصال شيرازي

:نام

وصال شيرازي :لقب
1197 ه‍‍ ق :تولد
1202 ه‍‍ ق :وفات
ديوان اشعار، بزم وصال، صبح وصال :آثار
 
 
وصال شيرازي در دوره زمامداري كريم خان زند در سال 1197 ه‍ ق ديده به جهان گشود. علوم زمان را نزد سرآمدان ديار خود آموخت و در نوشتن انواع خط مهارت يافت. او در سايه استعداد ادبي و خط شيرين و آواز خوشي كه داشت به محافل انس راه يافت و به كار شعر روي آورد و شغل او نوشتن قرآن بخط خوش بود و از اين راه معيشت مي كرد  

او آثار بسياري را به نستعليق نوشته و از آن جمله چند جلدي از مولوي، خاقاني، انوري، حافظ و سعدي را به خط نستعليق نوشته است.

 

او با قاآني از فضلا و شاعران زمان خود كه هم شهري او بودند، رابطه دوستي داشت.

 

عمده هنر وصال در سرودن غزل است و در مثنوي نيز تبحر داشت. او فرهاد و شيرين وحشي بافقي راكه ناتمام مانده بود به پايان بود و در اين كار چيزي از وحشي كم نياورده است. در غزل، بيشتر از سعدي و حافظ تبعيت كرده و او مردي خوش محضر و مهربان بود. از او 6 پسر بر جاي ماند كه همه شان اهل كمال و هنر و اديب بودند.

 

دريغ اين چاره اندر دست كس نيست

دواي درد مهجوري صبوري است

بلبلي برگ گلي خوشرنگ در منقار داشت

در خصوص شعر حافظ آنكه پرسيدي زمن

تا ببينم اين صدف آيا چه اندر بار داشت

نصف شب غواص گرديد به بحر ابجدي

با علي و با حسين و با حسن معيار داشت

بلبلي برگ گلي شد سيصد و پنجاه شش

 
   
از جمله آثار وصال:  

بزم وصال: مثنوي 7 هزار بيتي است

 

صبح وصال: به سبك گلستان سعدي است.

 

ديوان اشعارش حدود 30000 بيت دارد.

 

وصال در سال 1202 ه‍ ق در شيراز چشم ازجهان فرو بست و در شاهچراغ مدفون گرديد.