سروش اصفهاني

:نام
شمس الشعرا :لقب
1228 ه‍‍ ق :تولد
1285 ه‍‍ ق :وفات
شمس الدين المناقب، روضة النوار، ديوان اشعار :آثار
 
 
سروش در سال 1228 ه‍.ق در اصفهان متولد شد. از جواني كسب كمال و معرفت كرد و استعداد فطري خود را به سرودن اشعار بروز داد.  
مدتي در قم و كاشان به سر برد و از همان آغاز شاعري را مايه كسب و معيشت خود قرار داد.  
سروش هم زماني با جلوس ناصر الدين شاه از تبريز به تهران رفت و با لقب شمس الشعرا شاعر رسمي دربار شد و ناصرالدين شاه و شاهزادگان را مدح گفت تا به سال 1285 ه‍.ق در تهران در گذشت و در قم مدفون گشت.  
از جمله آثار او: شمس المناقب: در ستايش پيامبر و ائمه اطهار.  
روضة النوار: ذكر فاجعه كربلا و ... است.  
او به روش انوري، فرخي و معزي شعر مي سرود.  
   
بگذار روز و شب را ز هم امتياز باشد رخ نازنين مپوشان همه زير زلف مشكين
كه ميان باغ و بستان به تو سرفراز باشد شده معترف صنوبر به غلامي قد تو
شب و روز از نكويان به تواش نياز باشد