فخرالدين محمود بن يمين الدين محمد طغرايي

:نام
ابن يمين :لقب
663 يا 665 ه‍‍ ق :تولد
745 يا 769 ه‍‍ ق :وفات
ديوان اشعار :آثار
 
 
ابن يمين شاعر شيعه مذهب عصر سربداران در روستاي (فريومد) يكي از آبادي هاي خراسان زاده شد. پدرش نيز شاعر بود.  
در زمان او سربداران در خراسان قدرت يافته بودند و او بخاطر علاقه اي كه به آنان داشت بسياري از شاهان و امراي سربداري را ستود و ناظر بسياري از جنگهاي آنان بود. ابن يمين بيش از 80 سال عمر كرد و مردي قانع و گوشه گير بود و با زراعت امرار معاش مي كرد.  
شعرهاي او در حد متوسط بود اما به دليل شهامت و عزت نفس، مورد توجه دانشمندان قرار گرفت. موضوع قصيده هاي او مدح امامان شيعه و عشق و دلدادگي است.  
سالهاي پاياني حيات او در سبزوار و فريومد به قناعت و درويشي گذشت و سرانجام در سال (745 يا 769 ه.ق) بدرود دنيا گفت. گفته اند قبر او در فريومد است ولي در يكي از قبرستانهاي اصفهان مقبره مخروبه اي است كه قبر ابن يمين شاعر معروف بوده است. ديوان ابن يمين در فتنه سربداران از بين رفت و 2000 بيت از آن باقي مانده است.  
   
اينك چند سطري از ديوان او:  
دنيا چو هست بر گذر اين نيز بگذرد اي دل غم جهان نخور اين نيز بگذرد
بگذشت ازين بسي به سر، اين نيز بگذرد گر بد كند زمانه تو نيكو خصال باش
دو تاي جامه گر از كهنه است يا از نو دو قرص نان اگر از گندم است يا از جو
كه كس نگويد از اينجاي خيز و آنجا رو چهار گوشه ديوار خود بخاطر جمع
ز فر مملكت كيقبا و كيخسرو