در خم پس کوچه های زندگی           آرزو  گم کرده  تنها   می روم

در شیار روشن  تاریک  شب          لنگ لنگان سوی فردا می روم

می روم شاید که در دشت شفق        بینم  آن  رنگین  پر خورشید را

می روم شاید به بام کهکشان          بینم   آن   تک  اختر   امید   را

بسته ام بار سفر از شهر خود        می روم   آشفته  تا  شهر دگر

گشته ام بیگانه با هر آشنا            می روم  شاید  شوم   بیگانه تر